Alchemia - Wiadomości, artykuły

        Nie był fizycznie odrażający, ale do pięknych się nie zaliczał, a nawet do ładnych. Był przeciętny aż do pierwotnego bólu istnienia, mdły, rozmazany i nieciekawy. Kompletne zero, jak zwykł o sobie, słusznie zresztą, myśleć.
        Niektórzy ludzie starają się ze wszystkich sił, by nikim nie zostać, albo raczej zostać nikim.
        On nie musiał. Przyszło mu to naturalnie. Miał beznadziejnie nudną pracę w biurze, gównianą pensję (na stanowisko państwowe się nie załapał) i zero aspiracji oraz chęci poprawy swojego losu.
        W sumie nie oczekiwał niczego wielkiego od życia.
        Od czasu do czasu chciał sobie jedynie uczciwie pojebać.
        Żeby wypełnić jakoś swoją nieznośną samotność, zaczął pić. Regularnie, dzień w dzień po pracy szedł na wódkę z sokiem, ale nie wypijał jej dużo. Z prostej przyczyny. Nie stać go było na ostre chlanie.
        I kiedy już przyzwyczaił się do swojego losu, można powiedzieć, oswoił się z nim, zdarzył się cud!
        Na horyzoncie wydarzeń pojawiła się d u p a.
        Nie jakaś tam zwykła dupa, ale właśnie d u p a.
        A przynajmniej według niego i jego żałosnego przyrodzenia.
        D u p a była w istocie kobietą, by nie pokusić się o stwierdzenie: zwykłą knajpianą kurwą, jakich wiele się w knajpach (w szczególności o profilu artystycznym) spotyka, upadłą. Oddawała się pierwszemu lepszemu frajerowi, który postawił jej choćby jednego drinka, bo była na wiecznym głodzie alkoholowym. A że młoda już nie była i dosyć szpetna, nie przychodziło jej to z wielkim trudem, a nawet z łatwością godną podziwu.
        Ale on o tym nie wiedział.
        No i napili się, bo oczywiście na drinka dla niej było go stać. A że innej opcji na wieczór dupa nie znalazła, poszli potem do niego.
        I pojebał sobie za wszystkie czasy.
        Oczy mu się świeciły jak dwie latarenki, kiedy wrócili następnego wieczoru do swojej ulubionej, jak się okazało, knajpy o wspomnianym wyżej profilu artystycznym.
        Zasiedli przy stoliku w samym kącie lokalu, gwoli intymności i nie przeszkadzało im nawet bliskie sąsiedztwo kibla i wydobywające się z niego przykre zapachy.
        Za ostatnie pieniądze kupił dwa drinki. Dla niej i dla siebie.
        Ona wiedziała już, że to koniec. Kolejny z końców i kolejny z początków.
        On nie miał o tym zielonego pojęcia.
       . - Będziesz zawsze moja? – Zapytał wlepiając w nią swoje maślane oczka zakochanego idioty.
       - Jasne – zapewniła rzeczowo. – Zawsze kiedy postawisz mi drinka.
        Dopiła swoją wódkę z sokiem i wstała od stolika szurając krzesłem tak, jak to robią mocno pijani faceci.
        Patrzył jak odeszła chwiejnym krokiem i przysiadła się do innego samotnego frajera, którego akurat tego wieczoru stać było na drinka dla niej.
        A potem wyszła z nim na małe jebanie.
        Biedny frajer.

       Arkadiusz Buczek
       www.arkadiuszbuczek.republika.pl

Arkadiusz Buczek

Powiązane tematycznie

Ludzie:
Arkadiusz Buczek

Patronat
medialny

Stała
współpraca

Wszelkie prawa zastrzeżone. Alchemia s.c.
Publikacja i rozpowszechnianie materiałów pobranych z tej strony bez zezwolenia zabronione.